Opublikowano

Jak wybrać psa dla siebie

Pocałunek z psem

Czworonożny pupil może stać się twoim osobistym terapeutą, umilaczem życia i najlepszym towarzyszem. Aby jednak wasza przyjaźń mogła rozwijać się bez przeszkód, musicie być do siebie dopasowani i wzajemnie dobrze się rozumieć.

Z obcowania z psem czerpiemy wiele korzyści dla zdrowia fizycznego i psychicznego (piszę o tym w tekście Pies twoim terapeutą w dziale Na zdrowie). Nie oznacza to jednak, że wystarczy kupić sobie czworonożnego pupila, by: rzadziej chorować na serce, mieć niższe ciśnienie, pozbyć się depresji, stać się mniej nerwowym, pożegnać bezsenność itd. Zwierzęta, tak jak ludzie, różnią się charakterami i mają odmienne osobowości. Nie oszukujmy się, nie z każdym człowiekiem chcemy się zaprzyjaźnić, nie do każdego czujemy sympatię. Czasami w czyimś zachowaniu coś nas drażni i nie potrafimy albo zwyczajnie nie mamy ochoty nawiązać z nim bliższych relacji.
Ludzie przeważnie dobierają się na zasadzie podobieństw  częściej zadają się z osobami, z którymi znajdują wspólny język. Również ze zwierzętami w różnym stopniu się rozumieją. Wzięcie czworonoga powinno być decyzją przemyślaną, nie wolno jej podejmować pod wpływem impulsu czy chwilowego kaprysu. Nie każdy nadaje się na właściciela psa! Według ostatnich badań psychologów (zostały one przytoczone m.in. przez dr. hab. Tadeusza Kaletę z SGGW w Warszawie w periodyku Życie Weterynaryjne nr 89(9)/2014),  właściciele psów są najczęściej ekstrawertykami, podczas gdy introwertycy zwykle preferują koty. Dominuje przekonanie, że osobowość człowieka i psa powinny być podobne. Trudno bowiem wyobrazić sobie człowieka melancholika żyjącego z sangwinistycznym psem lub odwrotnie podkreśla dr Kaleta.

ferajna Gabrieli Kucharskiej
Psy ras: jamnik krótkowłosy miniaturowy, jamnik długowłosy króliczy, mały münsterländer Gabrieli i Jacka Kucharskich, hodowla z Puszczy Mariańskiej
Zanim trafi swój na swego

Przez wieki wyhodowano setki ras psów, które miały zaspokajać rozmaite potrzeby i oczekiwania. Różnią się bardzo nie tylko wyglądem, ale i temperamentem. Nie zawsze o tym pamiętamy. Nie tak dawno podczas spacerów z moimi psami często spotykałam elegancką panią z młodą rudą suką rasy chow-chow. Pani była dosyć nerwowa. Opowiadała, jak bardzo podobają się jej te psy, ale jednocześnie czuła się zawiedziona, bo jej suczka: była nieposłuszna, robiła, co chciała, często się obrażała itp. Właścicielka twierdziła, że chyba musi jej znaleźć inny dom, bo męczyć to się z nią nie będzie. Słuchałam tak tych narzekań, aż w końcu nie wytrzymałam i zapytałam: Przepraszam, a dlaczego w takim razie zdecydowała się pani na wzięcie do domu akurat chow- chow? W odpowiedzi usłyszałam: A, bo wie pani, kupiłam też rudego perskiego kota. Stwierdziłam, że będą bardzo do siebie pasować. One mają takie ładne płaskie mordki! Kilka miesięcy później przestałam już widywać na spacerach tę panią i jej psa. 

Suczka Cleopatra rasy chow-chow
Suczka rasy chow-chow

Decydując się na czworonożnego pupila w domu, warto wcześniej zdobyć o nim jak najwięcej informacji. W wypadku psów rasowych sprawa jest ułatwiona, bo ich charakter jest wpisany w rasę, czyli dużo bardziej przewidywalny niż mieszańców. Koniecznie trzeba brać pod uwagę, w jakim celu dana rasa została wyhodowana i czego w związku z tym możemy się spodziewać.

Bez niespodzianek

Pamiętajmy: psy też chcą żyć w zgodzie ze swoją naturą!  Owczarki pomagały człowiekowi w pasieniu owiec, były więc całymi dniami w ruchu. Niektóre z nich (np. border collie), zaganiając stado, kąsały owce w nogi – nie należy się więc dziwić, że dziś potrafią instynktownie chwytać człowieka (szczególnie dzieci) za kostkę. Poza tym te psy wymagają ciągłej pracy, dobrze sprawdzają się w psich sportach.

Któż oparłby się temu spojrzeniu owczarka?
Któż oparłby się spojrzeniu tego owczarka?

Rasy myśliwskie również nastawione są na kontakt z człowiekiem, odczytywanie jego intencji, bo przez lata, towarzysząc mu w polowaniach, nauczyły się z nim współpracować. Jeśli nie zapewniamy im np. tropienia czy innych zajęć (jak aportowanie, wspólne bieganie, treningi posłuszeństwa), nudzą się i mogą np. zacząć wyrządzać szkody w mieszkaniu. Psami myśliwskimi są m.in. jamniki, dość popularne wśród starszych osób, bo lubią być w centrum uwagi, ale należy pamiętać, że nie jest to pies kanapowy i potrzebuje wybiegania się, a także – szczególnie konsekwentnego wychowania, inaczej stają się nieposłuszne. Również yorkshire terier nie został stworzony po to, by siedzieć na poduszce z kokardką na głowie. Dawniej polował na gryzonie. Ma żywy temperament i potrafi być cięty, podobnie jak inne teriery (np. west highland terier).
W ostatnich czasach popularna stała się inna rasa myśliwska –
beagle. Ten piesek nęci, bo jest niewielki i ma ujmujące, pocieszne spojrzenie, trzeba jednak pamiętać, że należy on do rekordzistów, jeśli chodzi o potrzeby ruchowe. Nigdy nie ma dość biegania, w dodatku jest trudny do ułożenia.
Świetnymi psami rodzinnymi są
bokser, golden retriever – słynący z delikatnego pyska (nawet jak bierze nam coś z dłoni, robi to niezwykle ostrożnie) i tego, że bardzo rzadko szczeka – oraz labrador retriever, ale i one potrzebują sporo ruchu, szczególnie ten ostatni. Wśród labradorów jest sporo prawdziwych adehadowców. Zwierzęta tzw. ras pierwotnych (wśród nich psy zaprzęgowe, ale też  szpice m.in. wspomniany chow-chow  akity, basenji) są samodzielne, niezależne i podporządkowują się tylko zdecydowanym ludziom, w których widzą przywódców.

Jesteśmy gotowi na przyjaźń
Jesteśmy gotowi na przyjaźń

FCI, międzynarodowa organizacja kynologiczna, podzieliła wszystkie rasy – w zależności od ich przeznaczenia – na 10 grup. Jedna z nich to tzw. psy ozdobne i do towarzystwa. Właśnie tu zaliczono przede wszystkim zwierzaki mało wymagające, na ogół niewielkie, których głównym zadaniem jest po prostu umilanie czasu człowiekowi. Do tej grupy należą m.in.: rosyjskie toye, pekińczyki, pudle, bichony, bolończyki, chihuahua, shi tsu, pappilony, mopsy, buldożki francuskie, grzywacze chińskie. Osoby, które chcą mieć niezbyt absorbującego czworonożnego przyjaciela, powinny go szukać właśnie tu. I myślę, że pani, którą spotykałam na spacerze, mniej byłaby rozczarowana, gdyby kupiła sobie psa z tej grupy.

Przed podjęciem decyzji

Zdobywanie wiedzy o zwierzakach to jedno, ale przed przyjęciem do domu czworonożnego pupila warto jeszcze zadać sobie kilka ważnych pytań.

Jaka jest moja kondycja fizyczna i zdrowie?

Osoby, które mają problemy z długim chodzeniem, nie powinny kupować zwierzaków wymagających kilkugodzinnych spacerów i wybiegania się. Endoprotezy stawów biodrowych czy kolanowych są przeszkodą do dźwigania (można podnosić ciężary do 3-4 kg), podobnie schorzenia kręgosłupa. W takim wypadku najlepiej wybierać małe pieski, które łatwo można wziąć na ręce (są sytuacje, kiedy każde zwierzę wymaga przeniesienia, np. gdy jest chore lub podczas zabiegów pielęgnacyjnych). Duże, nienauczone chodzenia na smyczy zwierzaki oraz psy ras zaprzęgowych (alaskan malamut, syberian husky, samojed), stworzone do ciągnięcia sań lub wózków, mogą z kolei podczas spaceru szarpnąć i łatwo wtedy o kontuzję.
Osoby schorowane lub w podeszłym wieku  nie powinny brać do domu psa bardzo aktywnego ani wymagającego dużo uwagi szczeniaka. Idealnym rozwiązaniem jest wtedy zaopiekowanie się starszym pupilem, który odwdzięczy się oddaniem za to, że w swoim wieku znalazł kochający dom.

Ile czasu mogę poświęcić zwierzakowi?

Są psy, które lepiej znoszą kilkugodzinną samotność (choć tak naprawdę wszystkie są zwierzętami społecznymi, potrzebującymi dużo kontaktu z właścicielami), i takie, dla których będzie ona szczególnie dużą udręką (np. owczarek niemiecki, doberman). Niektóre zwierzaki zadowolą się krótkimi przechadzkami, inne wymagają nie tylko dłuższych spacerów, ale także ćwiczeń.
Decydując się na długowłosego pupila, na przykład popularnego shi tsu czy yorkshire teriera, należy przewidzieć sporo czasu na zabiegi pielęgnacyjne. M
ożna oczywiście szatę strzyc, ale to spory wydatek co kilka miesięcy.

Czego od niego oczekuję?

Dla ludzi aktywnych, którzy dużo się ruszają, lubią spacery, nordic walking, jazdę na rowerze, wycieczki w plener, chcących, aby zwierzak im w tym towarzyszył, najlepszymi partnerami będą psy o dużym temperamencie, wytrzymałe, odporne na niepogodę. Świetnie sprawdzą się w tym wypadku np. rasy myśliwskie – wyżły, setery, spaniele, jamniki i in. Osoby, które są mniej aktywne i chciałyby przede wszystkim cieszyć się swoim pupilem w domu, móc go głaskać, oglądając telewizję itd., powinny wybierać spośród ras spokojniejszych, nie wymagających tak dużo chodzenia, za to uwielbiających przytulanie. Do takich należą m.in.: mops, buldożek francuski, shih tsu, pekińczyk, cavalier king charles spaniel.

Sympatyczny mieszaniec także może podbić nasze serce
Sympatyczny mieszaniec także może podbić nasze serce

I jeszcze trochę obserwacji

Kiedy kupujemy psa w dobrej hodowli, na ogół możemy liczyć na to, że doświadczony hodowca i jednocześnie miłośnik rasy podpowie nam, które szczenię jaki ma temperament i wybierze najbardziej dla nas odpowiednie. Inny maluch będzie się nadawał dla rodziny z kilkuletnim dzieckiem, inny dla osoby samotnej. Decydując się na zwierzaka ze schroniska, jak najwięcej pytajmy o niego opiekunów: jak zachowuje się w różnych sytuacjach, co lubi, jakie ma doświadczenia itd. Warto przyjechać kilka razy, poznać bliżej zwierzaki, wychodzić z nimi na spacery (w schroniskach taka praca wolontariusza jest mile widziana), by zobaczyć, z którym najlepiej się nam współpracuje. W wypadku mieszańców szczególnie ważne są takie obserwacje i wywiad z opiekunem, bo jedynie na ich podstawie możemy poznać charakter zwierzaka.
Im więcej wiedzy na temat danego pupila
a także psów w ogóle zgromadzimy, tym lepiej. Rady innych, mądrych (!) właścicieli, odpowiednia lektura, nie tylko na temat żywienia i pielęgnacji, ale też – wychowania zwierzaka, pomogą uniknąć błędów. Dzięki temu z towarzystwa czworonożnego pupila będziemy czerpać naprawdę dużo satysfakcji.

Elżbieta Bogusławska-Przybysz

Zdjęcia: Gabriela Kucharska; Eric.Ray/Flickr, https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0/; rabendeviaregia (originally posted to Flickr as cleopatra) [CC BY-SA2.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0)], Wikimedia Commons; David Naismith/Flickr, https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/2.0/; Kenny Sharpe/Flickr, https://creativecommons.org/licenses/by-nd/2.0/

2 komentarze(y) “Jak wybrać psa dla siebie

  1. Bardzo mi się artykuł podoba i trafia w sedno, oby trafił również do innych odbiorców, szczególnie tych, którzy są na etapie poszukiwania szczeniaczka. To tak ważne, aby nie wybierać psa tylko po wyglądzie, albo według trendów mody….
    Cieszę się, że na waszym portalu są takie artykuły.

    1. Dziękujemy za zachętę do dalszych działań w tym kierunku! Bardzo nam zależy na tym, żeby obie strony – i człowiek i zwierzak dobrze się czuły razem 🙂

Dodaj komentarz