Opublikowano

Krótki kurs kiszenia żuru

żur

Bigos i żurek to nasze dwie sztandarowe potrawy, wymieniane we wszystkich leksykonach kulinarnych jako narodowe dania polskie, ale prawda jest troszeczkę inna. Żur był znany w prawie całej Słowiańszczyźnie, nad Wisłą „rozkwitł” jednak najbardziej.

Bardzo często robię zakwas na żurek sama nie jest to takie trudne. Podaję przepis.

Składniki:

● 10 czubatych łyżek razowej mąki (żytniej, pszennej, owsianej),
2-3 ząbki czosnku,
półtorej szklanki przegotowanej i ostudzonej wody.

Kiszenie żuru:

► mąkę zalewamy wodą w szklanym albo glinianym garnku (na Mazowszu były specjalne garnki gliniane zwane garcyną),
dobrze mieszamy na jednolitą papkę,
odstawiamy w ciepłe miejsce (temp. 18-20 st. C),
przykrywamy naczynie podziurkowanym papierem albo gazą,
dwa razy w ciągu doby mieszamy drewnianą łyżką.

Po 2-3 dniach zakwas powinien mieć łagodny, kwaśnosłodki smak. Jeżeli żur nie chce się zakisić, to znaczy, że temperatura była za niska.

Żur mowa tutaj o wersji wegańskiej, ewentualnie wegetariańskiej (jeżeli dodajemy jaj ugotowanych na twardo i śmietany) przyrządzamy na wywarze warzywnym albo grzybowym. Jemy z ziemniakami, jajami ugotowanymi na twardo, grzankami, chlebem.

„Barszcz oznacza również zupę z kiszonej rośliny barszcz zwyczajny.

Nazwy żurek i barszcz w większości regionów Polski stosuje się wymiennie. Jeszcze jest zalewajka przeważnie określa się tak żurek na świeżych grzybach i to jest dla mnie zupa nr 1!

Na naturalnie.pro Zojka podawała też wersję z kiełbasą drobiową i z chrzanem post Rozgrzewający barszcz chrzanowy.

Zielara

Zdjęcie: www.moritzbernoully.com/flickr.com, https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/2.0/

Dodaj komentarz